ฉันได้หาที่เงียบสงบที่สุดภายในบ้าน
นั่งทำกิจกรรมส่วนตัว
เช่น อ่านหนังสือ วาดรูป ฟังเพลงเบาๆ หรือดูหนัง
บางครั้งก็เผลอหลับไปทั้งวันด้วยสภาพร่างกายที่อ่อนแรง
ความเงียบสงบบางครั้งมันเป็นมิตรกับฉัน บางครั้งมันก็ทำร้ายฉัน
มันทำให้ฉันได้อยู่กับตัวเองคิดอะไรเรื่อยเปื่อย
ฟุ้งไปกับจินตนาการ
นึกถึงอดีต ปัจจุบัน และอนาคต
อดีตไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายที่สุด
แต่ความคิดในปัจจุบันนั้นหละที่ทำให้มันเป็นเช่นนั้น
ทั้งที่เราสามารถแก้ไขให้มันดีขึ้นได้
ถึงมันอาจจะไม่ดีเหมือนเดิม แต่ก็คงไม่แย่ไปกว่าเดิม
ความฟุ้งหลายครั้งทำให้ได้ขีดเขียนเป็นตัวอักษร
ไม่ก็ใช้ปลายนิ้วจิ้มตัวอักษรให้เป็นภาษาบนจอเหลี่ยม
ถึงจะเป็นคนไม่ชอบอ่านหนังสือหรือเขียนเรียงความเขียนบทความไม่ดีนัก
แต่ตอนนี้เหมือนเป็นการระบายคล้ายการร้องเพลงหรือวาดภาพที่ทำให้รู้สึกสบายใจ
การที่หมกตัวอยู่ที่สงบ สร้างพื้นที่เสมือนโลกส่วนตัวทั้งวัน
ทำให้คนที่อยู่ในบ้านหลายคนคิดว่าฉันไม่ได้อยู่ภายในบ้าน...

Comment

Comment:

Tweet

สบายดีค่ะพี่
ว่าจะไปอุดหนุนหนังสืออยู่ :)

#2 By UmU on 2011-10-13 01:08

สบายดีนะครับ

#1 By puck on 2011-10-13 00:27